Χατζής: Μεγάλη τιμή και χαρά να είσαι αρχηγός της ΑΕΚ

Αναζητεί διαρκώς νέα κίνητρα. Δεν θέλει να αναλώνεται σε θέματα και καταστάσεις του παρελθόντος, δεν του αρέσουν οι ίντριγκες, δεν επιθ...


Αναζητεί διαρκώς νέα κίνητρα. Δεν θέλει να αναλώνεται σε θέματα και καταστάσεις του παρελθόντος, δεν του αρέσουν οι ίντριγκες, δεν επιθυμεί να μιλάει για τους άλλους. Έχει γράψει τη δική του ξεχωριστή ιστορία στο ελληνικό μπάσκετ και με βάση αυτή θέλει να κρίνεται. Όλα τα παραπάνω ήταν γνωστά για τον Νίκο Χατζή, δίχως καν να χρειαστεί να συζητήσεις μαζί του. Παρ’ όλα αυτά, η συνάντηση με έναν εκ των κορυφαίων Ελλήνων σουτέρ όλων των εποχών ήταν από μόνη της μία πρόκληση.


Το ραντεβού είχε προγραμματιστεί για το πρωί της περασμένης Πέμπτης στο Κλειστό του Αγίου Θωμά στο Μαρούσι. Όπως συνηθίζεται, φτάσαμε με τον φωτογράφο, Ανδρέα Παπακωνσταντίνου περίπου δέκα λεπτά νωρίτερα «στον τόπο του εγκλήματος» για να προετοιμαστούμε -κυρίως- ψυχολογικά. Δεν είναι μικρό πράγμα να έχεις, σε λίγα λεπτά, απέναντί σου τον πρώτο σκόρερ στην ιστορία της Α1 και μία απ’ τις εμβληματικότερες μορφές του ελληνικού μπάσκετ την τελευταία εικοσαετία.

Όση ώρα περιμέναμε στο κυλικείο του γηπέδου, περνούσαν απ’ το μυαλό μου διάφορες σκέψεις. Πώς γίνεται να είσαι πρωταγωνιστής στο ελληνικό μπάσκετ και την ίδια ώρα να διατηρείς αυτή την πραότητα; Πώς γίνεται να έχεις κατακτήσει πρωτάθλημα, Κύπελλο και ευρωπαϊκό τίτλο και να μην έχεις χάσει τον εαυτό σου; Πώς είναι δυνατόν να είσαι ηγέτης κι αρχηγός σε μία πρωταθλήτρια ομάδα και την ίδια ώρα να μην επιλέγεσαι για τη δωδεκάδα της Εθνικής ομάδας; Οι σκέψεις μου διακόπηκαν απότομα εξαιτίας κάποιων ράθυμων βημάτων στον διάδρομο του γηπέδου.

Γι’ ακόμα μία φορά κατάφερε να είναι το ίδιο αθόρυβος, εκτός γηπέδου, όπως ήταν στην καριέρα του. Ύστερα απ’ τις καθιερωμένες χειραψίες, πήρε τον καφέ του και καθίσαμε στο ένα απ’ τα δύο κίτρινα πέταλα του γηπέδου. Ένα χρώμα ιδιαίτερα οικείο για τον ίδιο, αφού συνδύασε τα 16 απ’ τα 19 χρόνια της επαγγελματικής καριέρας του με την ΑΕΚ και τον Ηλυσιακό. Εν αντιθέσει με το «σκηνικό» της συνέντευξης, ο ίδιος, σε κανένα σημείο της συζήτησης, δεν πέταξε την μπάλα στην… εξέδρα. Ο νέος προπονητής της ομάδας Εφήβων της Ένωσης ήταν έτοιμος να απαντήσει σε οτιδήποτε, υπό έναν όρο. Δεν ήθελε να επαναλαμβάνεται. Κι αυτό το κατάλαβα πολύ καλά δύο-τρεις φορές κατά τη διάρκεια της κουβέντας μας.

Όμως, ας πάρουμε την ιστορία απ’ την αρχή. Ο Νίκος Χατζής γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου του 1976 στην Καλαμάτα, σε μία εποχή που το μπάσκετ άρχιζε σιγά-σιγά να αποκτά θαυμαστές στην Ελλάδα. Το χρυσό μετάλλιο της Εθνικής στο Ευρωμπάσκετ του 1987 ήρθε να… δέσει το γλυκό και ουσιαστικά να αλλάξει τη ροή της ιστορίας, κάνοντας πολλά παιδιά να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στην «πορτοκαλί θέα». Ο Χατζής δεν ήταν ο κανόνας, αλλά η εξαίρεση, αφού πέρασε από τρία στάδια, προτού αποφασίσει να ασχοληθεί ενεργά με το μπάσκετ.

«Ξεκίνησα τον αθλητισμό σε ηλικία περίπου 9 ετών. Άρχισα απ’ το ποδόσφαιρο, δοκίμασα να κάνω ένα χρόνο κολύμβηση, έπαιξα λίγο βόλεϊ και μετά ακολούθησε το μπάσκετ. Φυσικά, αυτό που με έκανε να ασχοληθώ με το άθλημα ήταν η επιτυχία του ’87. Ύστερα απ’ την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ, πήρα μία μπάλα κι άρχιζα να παίζω στο προαύλιο του σχολείου μου. Στη συνέχεια, γράφτηκα σε μία ομάδα και έτσι άρχισε το… ταξίδι.

Η επιτυχία του ’87 ήταν καθοριστική προκειμένου πολλά παιδιά να ασχοληθούν με το άθλημα. Ένα απ’ αυτά τα παιδιά ήμουν κι εγώ. Εκείνη την περίοδο όλοι μιλούσαν για το μπάσκετ. Η αλήθεια είναι πως δεν ήμουν ψηλός όταν ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ. Ίσα-ίσα, ήμουν πιο κοντός και λίγο παχουλός. Στην πραγματικότητα, γι’ αυτό το λόγο αποφάσισα να ασχοληθώ με τον αθλητισμό».
ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΗΒΩΝ, Η ΑΕΚ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟ(Υ)ΛΗ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ

Ο Χατζής, όχι μόνο ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα με το μπάσκετ, αλλά κατάφερε, χάρη στις εμφανίσεις του με τον Ποσειδώνα Καλαμάτας να αποτελέσει μέλος της «χρυσής γενιάς» της Εθνικής Παίδων και της Εθνικής Εφήβων, οι οποίες κατέκτησαν το Ευρωπαϊκό το 1993 και το Παγκόσμιο πρωτάθλημα το 1995. Σε ηλικία 19 ετών, ο Χατζής βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, μαζί με τους συμπαίκτες του. Άραγε, οι επιτυχίες τον γέμισαν άγχος;

«Κοίταξε, αν θέλεις να βρίσκεσαι σε υψηλό επίπεδο δεν γίνεται να μην υπάρχει άγχος. Δεν γίνεται να μην νιώθεις υπεύθυνος, δεν γίνεται να μην δουλεύεις και να είσαι τεμπέλης. Απλά, ο παράγοντας του άγχους για εμένα ήταν ένα επιπλέον κίνητρο. Το ότι βρισκόμουν στην προεπιλογή της Εθνικής ομάδας, το ότι έκανα πολλά ταξίδια Καλαμάτα-Αθήνα για να προπονηθώ με τους συναθλητές μου στην πρωτεύουσα, ήταν πολύ μεγάλο κίνητρο για εμένα. Μου δινόταν η ευκαιρία να πάρω νέες εικόνες και να αποκτήσω νέες εμπειρίες. Αυτό, όμως, με έκανε να εξελίσσομαι και να φτάσω σε ένα επίπεδο να αποτελώ μέλος της Εθνικής ομάδας Παίδων και στη συνέχεια μέλος της «χρυσής γενιάς» των Εφήβων που κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 1995″.

Η ατάκα «από μικρός στα βαθιά» μου έδωσε την ευκαιρία να τον ρωτήσω για τη συζήτηση που γίνεται γύρω απ’ τους νέους και ταλαντούχους παίκτες. Τελικά, πρέπει να τους δίνεται η ευκαιρία από νωρίς ή είναι καλύτερο να πηγαίνουν δανεικοί για να αποκτούν εμπειρίες;

«Υπάρχουν δύο στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν ένα νεαρό παίκτη προκειμένου να κάνει το «μπαμ» από μικρή ηλικία. Το πρώτο είναι η εμπιστοσύνη που θα του δείξει ο προπονητής του. Το δεύτερο είναι η σκληρή δουλειά. Ναι μεν η φανέλα είναι βαριά, η ευθύνη μεγάλη, αλλά μέσα απ’ τη δουλειά και το ταλέντο μπορείς να σταθείς στο κορυφαίο επίπεδο. Είναι ξεκάθαρα θέμα προσωπικότητας και χαρακτήρα. Γι’ αυτό πρέπει κάθε παιδί να έχει καλή ψυχολογία, να πιστεύει στον εαυτό του, να δουλεύει και να δείχνει σε κάθε προπόνηση τι μπορεί να κάνει. Είτε είναι ένας τελικός, είτε είναι ένα απλό παιχνίδι».

Μεγάλη τιμή και χαρά να είσαι αρχηγός της ΑΕΚ

Ο Χατζής όχι μόνο μπήκε από νωρίς στα… δύσκολα, αλλά σε ηλικία 23 ετών έγινε αρχηγός της Ένωσης, διαδεχόμενος τον Μπάνε Πρέλεβιτς. Θα μπορούσε να είναι και ο Μιχάλης Κακιούζης, όμως ο Χατζής υπέγραψε συμβόλαιο… τρεις ώρες νωρίτερα από τον πρώην αρχηγό της Εθνικής Ελλάδας, με αποτέλεσμα να θεωρείται -σωστά- ο παλαιότερος στην ομάδα.

«Απ’ την στιγμή που ήμουν ο πιο παλιός στην ομάδα, η διοίκηση θεώρησε πως πρέπει να με κάνει αρχηγό. Βλέποντας, παράλληλα και κάποια στοιχεία στον χαρακτήρα μου. Ήταν μία μεγάλη τιμή και χαρά για εμένα γιατί πλέον είχα δεθεί πάρα πολύ με την ομάδα και ήταν κάτι που μ’ ευχαριστούσε και το χαιρόμουν ιδιαίτερα ως Νίκος. Ήταν ουσιαστικά ένα βήμα παραπάνω σ’ αυτή την ομάδα. Δεν θεωρώ πως η αρχηγία με έκανε πιο υπεύθυνο. Πάντα ήμουν υπεύθυνος σ’ αυτό που έκανα».

Η αναφορά στην αρχηγία, ήταν μία καλή ευκαιρία να τον ρωτήσω για τον Μιχάλη Κακιούζη. Όλα αυτά τα χρόνια έχουν ακουστεί πάρα πολλά για τη σχέση των δύο ανδρών. Το θέμα της αρχηγίας ήταν ένα από αυτά που προκάλεσαν «τριγμούς» στην ομάδα. Παρ’ όλα αυτά, ο Χατζής, όπως προείπαμε, δεν θέλει να επαναλαμβάνεται, αλλά ούτε και να δημιουργεί ίντριγκες. Η απάντησή του ήταν κατατοπιστική και δεν μου άφησε πολλά περιθώρια.

«Δεν θέλω να το συζητήσουμε. Τα ίδια πράγματα θα λέμε;».

Αφού, λοιπόν, δέχθηκα την… τεχνική ποινή για την επιλογή μίας χιλιοειπωμένης και χιλιοαπαντημένης ερώτησης, αναρωτήθηκα, σκεπτόμενος και τον Ολυμπιακό της τελευταίας επταετίας, ο οποίος έχει κοινά στοιχεία με την ΑΕΚ εκείνης της εποχής, ποιο ήταν το μυστικό των επιτυχιών των «κιτρινόμαυρων».

«Θεωρώ πως οι Έλληνες παίκτες έκαναν τη διαφορά. Πλέον, οι ομάδες έχουν έλλειψη από νέα και ταλαντούχα παιδιά, αφού δεν τους δίνονται ευκαιρίες. Αντίθετα, το συγκεκριμένο στοιχείο ήταν αυτό που διέκρινε την ΑΕΚ εκείνης της εποχής. Η διοίκηση Φιλίππου έπαιρνε νέα παιδιά απ’ τις Εθνικές ομάδες και στηριζόταν σ’ αυτά. Έλεγε στους προπονητές: «Θέλουμε σιγά-σιγά να τους δοθούν ευκαιρίες προκειμένου να «ξεπεταχτούν» και να δείξουν τι μπορούν να κάνουν». Δεν αποκτούσε παίκτες μόνο και μόνο για να τους έχει. Ήθελε να τους αξιοποιήσει μακροπρόθεσμα. Βέβαια, κανένας προπονητής δεν θα παίξει το κεφάλι του με τη χρησιμοποίηση μόνο νεαρών παικτών. Γι’ αυτό το λόγο, υπήρχε και σημαντική ενίσχυση από καλούς και δυνατούς ξένους παίκτες. Αυτό το «μείγμα» έφερε τις επιτυχίες».

Ένα στοιχείο που διέκρινε τον Χατζή ήταν το γεγονός πως κατάφερνε να κερδίσει άμεσα την εμπιστοσύνη των προπονητών του, αφού ήταν έτοιμος να «θυσιαστεί» για το σύνολο και να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις, αφήνοντας στην άκρη τον αθλητικό εγωισμό. Δύο προπονητές που είχαν τεράστια επιρροή πάνω του ήταν ο Γιάννης Ιωαννίδης και ο Ντούσαν Ίβκοβιτς. Δύο σπουδαίες προσωπικότητες με ιδιαίτερο ή καλύτερα ιδιόρρυθμο χαρακτήρα, αλλά συνάμα με τεράστια γνώση του μπάσκετ.
O Ίβκοβιτς ήταν λίγο νευρικός και οξύθυμος

«Ο Γιάννης Ιωαννίδης με είχε εμπιστευθεί αρκετά, σε κάποια κομμάτια του παιχνιδιού. Μην ξεχνάμε πως με τον κ. Ιωαννίδη ήταν η δεύτερη και η τρίτη χρονιά μου σε επαγγελματικό επίπεδο, κάνοντας παράλληλα πρωταθλητισμό. Η πρώτη χρονιά στην ΑΕΚ ήταν… γνωριμίας. Τόσο για την ομάδα, όσο και για τη διοίκηση.

Απ’ την άλλη πλευρά, ο Ντούσαν Ίβκοβιτς ήταν ένας προπονητής που ήξερε πως να κουμαντάρει το χαρακτήρα σου, την ψυχολογία σου και να σε κάνει να παίξεις καλά. Ήταν εξαιρετικός σ’ αυτό το κομμάτι. Επίσης, ήταν πολύ καλός στον τομέα της προετοιμασίας ενός αγώνα. Ήταν δύο στοιχεία που τα ένιωσα έντονα τα δύο χρόνια που συνυπήρξαμε στην ΑΕΚ. Απ’ την άλλη πλευρά, συμφωνώ πως ήταν λίγο νευρικός και οξύθυμος ως χαρακτήρας. Όμως, τις περισσότερες φορές οι «εκρήξεις» έρχονταν όταν γινόταν κάτι στραβό. Ήθελε να κάνει ένα ηλεκτροσόκ στην ομάδα.

Βέβαια, αν γινόταν μία στραβή και εσύ ως παίκτης έκανες κάτι λάθος δεν στο συγχωρούσε. Αν κάποιος παίκτης έβγαινε έξω ή χαλάρωνε και τον έβλεπε ο Ίβκοβιτς, τότε εκείνες ημέρες δεν θα ήταν καλές (σ.σ. γέλια). Αν του γύριζε το μυαλό σε κάτι, δεν το έπαιρνε πίσω. Γιατί θεωρούσε πως έπρεπε να γίνει μ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο, για το καλό της ομάδας. Ο coach Ίβκοβιτς είχε ένα ταλέντο να διακρίνει αν εσύ ήσουν έτοιμος να… χαλαρώσεις. Γι’ αυτό το λόγο σε «σόκαρε» λίγο και σε επανέφερε στην πραγματικότητα. Τι μπορούμε να πούμε γι’ αυτόν τον άνθρωπο; Έχει καταφέρει τόσα πολλά στην καριέρα του. Αυτή ήταν η συνταγή του και μ’ αυτή πέτυχε όσα πέτυχε».

Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με την Εφήβων, Κύπελλο Ελλάδας, Κύπελλο Σαπόρτα και Πρωτάθλημα με την ΑΕΚ. Τέσσερις στιγμές που μένουν ανεξίτηλες στην μνήμη κάθε αθλητή. Πόσο δύσκολο είναι να ξεχωρίσει και να επιλέξει έναν τίτλο ως τον πιο αγαπητό και πολύτιμο; Απ’ ό,τι φαίνεται, απ’ την απάντηση του, είναι ακατόρθωτο.

«Δύο. Δεν γίνεται να ξεχωρίσω έναν. Σίγουρα η κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος με την Εθνική Εφήβων που ήταν μία μοναδική και ονειρική στιγμή, ειδικά όταν είσαι μόλις 19 ετών και το πρωτάθλημα του 2002 με την ΑΕΚ. Το πρωτάθλημα δεν συγκρίνεται με το Σαπόρτα. Ο τρόπος που πήραμε το πρωτάθλημα, μ’ όλα όσα συνέβησαν εκείνες τις 15 ημέρες, το κάνουν ακόμα πιο γλυκό. Ήταν μοναδικό γιατί μας προσέφερε πολλά, ανάμεικτα και διαφορετικά συναισθήματα. Λύπη, απογοήτευση, χαρά, ευτυχία. Είχαμε το πλεονέκτημα, το χάσαμε, το επανακτήσαμε. Ο κόσμος ήταν στο πλευρό μας. Και το σημαντικότερο, το γεγονός πως κατακτήσαμε το πρωτάθλημα, ύστερα από τόσα χρόνια. Η δουλεία τόσων χρόνων απέδωσε καρπούς».

«Το καλό ήταν πως ήμασταν μία δεμένη ομάδα και δεν μας επηρέαζαν εξωγενείς παράγοντες. Ναι μεν διαβάζαμε και ακούγαμε διάφορα, ειδικά μετά τις δύο πρώτες ήττες, αφού τότε βγαίνουν πολλά… παπαγαλάκια και μιλάνε, αλλά μείναμε συγκεντρωμένοι στον στόχο μας. Είπαμε, μεταξύ μας, πως ήταν τυχαίο το γεγονός πως χάσαμε το πρώτο παιχνίδι στην έδρα μας και πως έπρεπε να επιστρέψουμε στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Πήραμε το τρίτο παιχνίδι στην έδρα μας και πήγαμε ουσιαστικά να παίξουμε έναν «τελικό» στο ΣΕΦ. Είπαμε: «Όλα για όλα. Αυτός είναι ο τελικός, όχι ο επόμενος». Επειδή ήμασταν ομάδα κι έπαιζε ο ένας για τον άλλον, καταφέραμε να φύγουμε με τη νίκη απ’ το ΣΕΦ και να επιστρέψουμε τη σειρά στο ΟΑΚΑ, όπου τελικά πανηγυρίσαμε τον τίτλο. Είχαμε αποδείξει απ’ την κανονική διάρκεια, μέσω της πρώτης θέσης, πως αξίζαμε το πρωτάθλημα. Δεν ήταν εύκολο, αλλά είχαμε πίστη στις δυνατότητές μας. Το σημαντικό ήταν πως δεν απογοητευτήκαμε».

Το πρωτάθλημα του 2002 δεν συγκρίνεται με το Σαπόρτα


Σε τέτοιες καταστάσεις ο πρώτος που ακούει τα εξ αμάξης είναι ο προπονητής, ειδικά όταν μία ομάδα βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, έχοντας χάσει το πλεονέκτημα έδρας σε τελικούς. Πόσο σημαντική ήταν, άραγε, η συμβολή του Ντράγκαν Σάκοτα στην αντιστροφή του κλίματος εντός της ομάδας και εν τέλει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος;

«Αν για τον αθλητή είναι μία φορά δύσκολο, τότε για τον προπονητή είναι εκατομμύρια φορές δυσκολότερο, καθώς έχει να διαχειριστεί δώδεκα παίκτες. Κακά τα ψέματα, πρώτα τα ακούει ο προπονητής και μετά οι παίκτες. Ο κ. Σάκοτα έκανε καλά τη δουλειά του, πίστευε στις δυνατότητές μας και προσπαθούσε να τονώσει την ψυχολογία μας. Μας έλεγε, μετά το 0-2, πως δεν έχει τελειώσει τίποτα και ότι μπορούμε να κάνουμε την ανατροπή».

ΣΧΟΛΙΑ

Όνομα

Αγώνες,2469,Απόψεις,25,Αφιερώματα,172,Διοίκηση,438,Ερασιτεχνική ΑΕΚ,38,Μεταγραφές,412,Συνεντεύξεις,373,Antonopoulos,5,Basket League,184,Editorial,42,Eurobasket,96,Euroleague,82,Featured,3518,Giannis Sifakis,10,Koriopolis,3,Live Stream,5,Michos,11,NBA,165,Nikos Sifakis blog,1,
ltr
item
AekbcFans.Gr: Χατζής: Μεγάλη τιμή και χαρά να είσαι αρχηγός της ΑΕΚ
Χατζής: Μεγάλη τιμή και χαρά να είσαι αρχηγός της ΑΕΚ
https://3.bp.blogspot.com/-kAJ_ATkJBWw/WSW4dU7FR5I/AAAAAAAAGpw/07m50kEFozEiTwNlt9Cq60z8-Vg00fK9QCLcB/s320/xatzis.jpg
https://3.bp.blogspot.com/-kAJ_ATkJBWw/WSW4dU7FR5I/AAAAAAAAGpw/07m50kEFozEiTwNlt9Cq60z8-Vg00fK9QCLcB/s72-c/xatzis.jpg
AekbcFans.Gr
http://www.aekbcfans.gr/2017/05/blog-post_46.html
http://www.aekbcfans.gr/
http://www.aekbcfans.gr/
http://www.aekbcfans.gr/2017/05/blog-post_46.html
true
8803551756100796746
UTF-8
Φόρτωση όλων των Άρθρων Δεν βρέθηκε κανένα άρθρο ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ Διαβάστε Περισσότερα Απάντηση Ακύρωση Απάντησης Διαγραφή Από Αρχική ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΡΘΡΑ Δείτε τα όλα ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΕΤΙΚΕΤΑ ΑΡΘΡΟ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ Δεν βρέθηκε κανένα άρθρο με τα κριτήρια αναζήτησεις σας Πίσω στην Αρχική Κυριακή Δευτέρα Τρίτη Τετάρτη Πέμπτη Παρασκευή Σάββατο Κυρ Δευτ Τριτ Τετ Πεμπ Παρ Σαβ Ιανουάριος Φεβρουάριος Μάρτιος Απρίλιος Μάϊος Ιούνιος Ιούλιος Αύγουστος Σεπτέμβριος Οκτώβριος Νοέμβριος Δεκέμβριος Ιάν Φεβ Μαρτ Απρ Μάϊος Ιουν Ιουλ Αυγ Σεπτ Οκτ Νοεμ Δεκ μόλις τώρα 1 λεπτό πριν $$1$$ minutes ago 1 ώρα πριν $$1$$ hours ago Εχθές $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago Πριν από περισσότερο από 5 εβδομάδες Ακόλουθοι Ακολουθήστε Αυτό το περιεχόμενο είναι PREMIUM Παρακαλώ μοιραστείτε για να ξεκλειδώσετε Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy